Menu:

Mitochondrialny łańcuch oddechowy

Potencjał oksydoredukcyjny

Fosforylacja oksydacyjna

Regulacja łańcucha oddechowego

Utlenianie pozamitochondrialne

Rola monooksygenaz w biotransformacji ksenobiotyków

 

   

Witajcie, razem z moją dziewczyną zbudowaliśmy tą stronę, gdyż moja dziewczyna, która studiuję Biochemię miała wielki problem żeby znaleźć ciekawe informację, więc razem postanowiliśmy coś stworzyć. Oto strona o oddychaniu komórkowym. Zapraszamy.

ODDYCHANIE KOMÓRKOWE

Wszystkie organizmy zwierzęce do swych procesów życiowych, w tym licznych reakcji syntez komórkowych, wymagają znacznych ilości energii. Źródłem energii jest utlenianie związków organicznych, a ostatecznymi produktami utleniania są CO2 i H2O.
Proces oddychania pierwszy badał Lavoisier. Z uwagi na zużywanie tlenu oraz wydzielanie ditlenku węgla i wody, proces oddychania porównał on z procesem spalania. Zagadnienia te okazały się bardzo złożone. CO2 nie jest bezpośrednim produktem spalania, lecz pochodzi z przemian kwasów trikarboksylowych. Również woda w procesie oddychania nie powstaje w wyniku bezpośredniego spalania wodoru, lecz w wyniku wielostopniowego przenoszenia elektronów na tlen i dołączania protonów do jonu tlenkowego.
W procesie utleniania w komórkach bierze udział wiele układów oksydacyjno-redukcyjnych. Układy te przenoszą elektrony i protony ze zredukowanych substratów z jednoczesnym wydzieleniem dużej ilości energii. Substraty dostarczające atomów wodoru pochodzą przede wszystkim z przemian cukrów, tłuszczy i częściowo białek. Wodór z substratów jest odrywany przy udziale enzymów, zwanych dehydrogenazami, i przekazywany koenzymom oddechowym. Tlen niezbędny do oddychania komórkowego jest dostarczany przez oksyhemoglobinę z krwią. W oddychaniu komórkowym jest zużywane około 80% wdychanego tlenu.
Organizmy, które zużywają tlen jako ostateczny akceptor elektronów w procesach? oddychania, noszą nazwę aerobów lub tlenowców. Jeśli transport elektronów na tlen zachodzi w łańcuchu oddechowym, to proces ten przynosi znaczne korzyści energetyczne. Oprócz tlenu akceptorami elektronów mogą być nieorganiczne i organiczne akceptory atomów wodoru. Organizmy, które zamiast tlenu wykorzystują inne akceptory elektronów i potrafią żyć w warunkach beztlenowych, są nazywane anaerobami lub beztlenowcami. Wydajność energetyczna przenoszenia elektronów w warunkach beztlenowych jest znacznie niższa. Niektóre organizmy potrafią wykorzystywać zarówno tlen, jak i inne akceptory elektronów. Są to beztlenowce względne. Organizmy nie posiadające w ogóle zdolności wykorzystywania tlenu są beztlenowcami bezwzględnymi.

 

Dalej znajdziecie więcej informacji związanych z tym tematem.

Pozdrawiamy i dziękujemy za odwiedzenie naszej stronki.

Witajcie na mojej stronie która jest poświęcona oddychaniu komórkowym, informacje zawarte na stronie na pewną się przydadzą studentom i nie tylko.

Zapraszam.